لغت نامه دهخدا
( آهوتک ) آهوتک. [ ت َ ] ( ص مرکب ) چون آهو در دویدن. آهودو:
سیه چشم و گیسوفش و مشک دم
پری پوی و آهوتک و گورسم.اسدی.
( آهوتک ) آهوتک. [ ت َ ] ( ص مرکب ) چون آهو در دویدن. آهودو:
سیه چشم و گیسوفش و مشک دم
پری پوی و آهوتک و گورسم.اسدی.
( آهوتک ) (تَ )(ص مر. ) ۱ - اسب تندرو، آهودو نیز گویند. ۲ - هر حیوانی که مانند آهو بدود.
( آهوتک ) آن که در دویدن مانند آهو است، آهودو، تندرو.
( آهوتک ) ( صفت ) مانند آهو در دویدن آهو دو.
اسب تندرو، آهودو نیز گویند.
هر حیوانی که مانند آهو بدود.
💡 آفرین باد بر آن توسن آهوتک تو که ندیده است بگیتی چو خودش شبه و نظیر
💡 آهوتک خویش را بدو داد تا گردن آهوان شد آزاد