آلوده‌دامن
آلوده دامان عبارتی است با ریشه‌های عمیق در ادبیات و فرهنگ فارسی که به معنای ناپرهیزکار، گناهکار، و تردامن به کار می‌رود. این اصطلاح، فراتر از یک توصیف ساده، بار معنایی سنگینی از انحراف اخلاقی و رفتاری را با خود حمل می‌کند. در واقع، دامن در اینجا نمادی از پاکی، عفت و آبروست و آلودگی آن، اشاره به لکه‌دار شدن این حیثیت معنوی دارد. این واژه بیشتر برای کسانی به کار می‌رود که از مسیر راستین اخلاق و ارزش‌های پذیرفته‌شده جامعه فاصله گرفته و دست به اعمالی می‌زنند که شرافت و اعتبار آن‌ها را خدشه‌دار می‌کند.
در نهایت، ادبیات فارسی با ظرافت خاص خود، مفاهیم عمیق اخلاقی را در قالب واژگانی چون آلوده دامان به تصویر می‌کشد تا اهمیت خودداری و پاکی را به مخاطب گوشزد کند. این عبارت نه تنها یک توصیف، بلکه یک هشدار و یادآوری است برای آنکه همواره مراقب اعمال و رفتار خود باشیم تا دامان آبرو و شخصیتمان از هر گونه آلودگی به دور بماند و در مسیر فضیلت و کمال گام برداریم.
مترادف‌ها
بی‌شرم، بی‌حیا، هرزه
متضادها
پاکدامن
فرهنگ عمید
( آلوده دامن ) بدنام، گناهکار، بدکار.
فرهنگ فارسی
( آلوده دامن ) ( صفت ) آلوده دامان مقابل پاکدامن.
ویکی واژه
(قدیم): ناپرهیرکار، گناهکار، تردامن. آلوده دامان. گر من آلوده دامنم چه عجب/ همه عالم گواه عصمت اوست. «حافظ»
جمله سازی با آلوده‌دامن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مخوان آلوده‌دامن هر کسی را که دامان تا به دامان فرق دارد
💡 دست از آلوده‌دامنان می‌شست پاکدامن جمیله‌ای می‌جست
💡 در داستان‌های کلاسیک ادبیات فارسی، شخصیت‌های آلوده‌دامن معمولاً با چالش‌های اخلاقی بزرگی روبرو هستند که مسیر زندگی و سرنوشت آن‌ها را تغییر می‌دهد.
💡 شاعر با استفاده از واژه آلوده‌دامن در شعر خود، به انتقاد از رفتارهای ناهنجار اجتماعی و بی‌بندوباری‌هایی که باعث از بین رفتن شرافت می‌شود، پرداخته است.
💡 تحلیل‌های روان‌شناختی در متون قدیمی گاهی به بررسی رفتارهای فرد آلوده‌دامن و تاثیرات محیطی بر شکل‌گیری شخصیت‌های اخلاق‌مدار یا ناهنجار می‌پردازد.
