آرزو به دل

💡 شد قحط آرزو به دل زود قانعم با آنکه دیر آمد و یک دم نبود و رفت

💡 مهمان آسمان و فضولی، چه گفتگوست نگذاشت آرزو به دل این میزبان خشک

💡 همچون گیاه جاده مرا آرزو به دل تا سر زند، به پای حوادث علف شود

💡 چون عشق و آرزو به دلم مرد شهریار جز مردنم به ماتم عشق آرزو نبود

💡 ز یاد زلف تو، صد آرزو به دل گره است که را به عشق چنین کار مشکل افتاده ست؟

💡 صائب فضای سینه ما شیشه خانه ای است از بس که آرزو به دل خود شکسته ایم

💡 او پس از سال‌ها تلاش بی‌وقفه و پشتکار فراوان، بالاخره توانست به آن آرزوی بزرگی که در دل داشت و سال‌ها برای تحقق آن تلاش کرده بود، برسد.

💡 وقتی فرزندانش را در مراسم فارغ‌التحصیلی با موفقیت‌های درخشان می‌دید، تمام آرزوهای قدیمی که در دل داشت، دوباره با شکوه و جلال در ذهنش زنده می‌شدند.

💡 با وجود تمام سختی‌هایی که در مسیر زندگی با آن‌ها روبرو بود، هرگز اجازه نداد ناامیدی جایگزین آرزوهایی شود که از سالیان دور در دل پرورانده بود.