Volturnus

💡 On the east the valley of the Volturnus and the foot-hills of the Apennines as far as Abellinum formed the boundary; this town is sometimes reckoned as belonging to Campania, sometimes to Samnium.

در شرق، دره ولتورنوس و دامنه‌های کوه‌های آپنین تا آبلینوم مرز را تشکیل می‌دادند؛ این شهر گاهی متعلق به کامپانیا و گاهی متعلق به سامنیوم دانسته می‌شود.

💡 Inde aliae tempestates ventique secuntur, altitonans Volturnus et auster fulmine pollens.

در غیر این صورت، گرده‌های آتشفشانی، ولتورنوس و گرده‌های آتشفشانی افزایش می‌یابد.

💡 In Roman lore, Volturnus whispers where rivers turn and fields listen.

در افسانه‌های رومی، ولتورنوس زمزمه می‌کند جایی که رودخانه‌ها می‌چرخند و مزارع گوش می‌دهند.

💡 A shrine to Volturnus stood where ferries still fight the current.

زیارتگاهی برای ولتورنوس در جایی قرار داشت که هنوز کشتی‌ها با جریان آب در نبردند.

💡 Such, for instance, are these lines and phrases— Altitonans Volturnus et auster fulmine pollens19.

برای مثال، این ابیات و عبارات چنین‌اند— آلتیتونانس ولتورنوس و آستر فولمین گرده‌ها۱۹.

💡 Poets invoked Volturnus when harvests ran late but hopeful.

شاعران وقتی برداشت محصول دیر اما امیدوارکننده بود، به ولتورنوس متوسل می‌شدند.