Visconti

💡 The film echoed Visconti with its slow camera moves and opulent decay.

این فیلم با حرکات آهسته دوربین و زوال و انحطاط فراوان، یادآور آثار ویسکونتی بود.

💡 Her breakthrough in opera, the genre that defined her career, came in Europe in 1961, when she sang Salomé in Luchino Visconti’s production at the Spoleto Festival in Italy.

موفقیت او در اپرا، ژانری که حرفه او را تعریف کرد، در سال ۱۹۶۱ در اروپا رخ داد، زمانی که او در جشنواره اسپولتو در ایتالیا، اپرای سالومه را به کارگردانی لوکینو ویسکونتی خواند.

💡 “Reminds me of Hearst Castle,” said visitor Cherie Visconti, eyeing the dining room.

چری ویسکونتی، بازدیدکننده، در حالی که به اتاق غذاخوری نگاه می‌کرد، گفت: «اینجا مرا به یاد قلعه هرست می‌اندازد.»

💡 One of the founders of Italian neorealism, Visconti apparently didn’t bother introducing himself to the young French actor.

ویسکونتی، یکی از بنیانگذاران نئورئالیسم ایتالیا، ظاهراً زحمت معرفی خود به بازیگر جوان فرانسوی را به خود نداد.

💡 Critics compared the new director to Visconti for operatic ambition.

منتقدان، کارگردان جدید را به خاطر جاه‌طلبی اپرایی‌اش با ویسکونتی مقایسه کردند.

💡 A biography of Visconti explored how aristocratic roots shaped aesthetics.

زندگینامه‌ای از ویسکونتی بررسی کرد که چگونه ریشه‌های اشرافی، زیبایی‌شناسی را شکل داده‌اند.