Type I error

💡 In the 20th century it was believed that a Type I error was worse than a Type II error.

در قرن بیستم اعتقاد بر این بود که خطای نوع اول بدتر از خطای نوع دوم است.

💡 The study risks Type I error if p-hacking slips in.

اگر p-هکینگ در نظر گرفته شود، این مطالعه با خطر خطای نوع اول مواجه خواهد شد.

💡 A multiple-testing correction reduces overall Type I error.

تصحیح چندباره آزمایش، خطای کلی نوع اول را کاهش می‌دهد.

💡 A Type I error occurs when a true hypothesis is rejected, and a Type II error occurs when a false hypothesis is accepted.

خطای نوع اول زمانی رخ می‌دهد که یک فرضیه درست رد شود و خطای نوع دوم زمانی رخ می‌دهد که یک فرضیه نادرست پذیرفته شود.

💡 In statistics, a problem akin to apophenia is a Type I error, or false positive.

در آمار، مشکلی شبیه به آپوفنی، خطای نوع اول یا مثبت کاذب است.

💡 We set alpha at 0.05 to limit the Type I error rate.

ما آلفا را روی ۰.۰۵ تنظیم کردیم تا نرخ خطای نوع اول را محدود کنیم.