toodle-oo

💡 Who else would cover a 1920s Duke Ellington tune, “East St. Louis Toodle-Oo,” at a time when Chicago, John Denver and Bad Company ruled the charts?

چه کس دیگری حاضر بود آهنگی از دوک الینگتون در دهه ۱۹۲۰ به نام «ایست سنت لوئیس تودل-او» را بازخوانی کند، آن هم در زمانی که شیکاگو، جان دنور و بد کمپانی بر جدول‌ها حکومت می‌کردند؟

💡 The album even includes a brief, goofing cover of Duke Ellington’s “East St. Louis Toodle-oo.”

این آلبوم حتی شامل یک بازخوانی کوتاه و بی‌مزه از آهنگ «East St. Louis Toodle-oo» از دوک الینگتون است.

💡 “Helena, I’m not going to London, England, for pity’s sake, wherever it is. The idea! I am only seeing you off. I am only here to bid you a fond toodle-oo.”

«هلنا، من به خاطر خدا به لندن، انگلستان، هر جا که باشد، نمی‌روم. ایده‌اش این است! من فقط دارم تو را بدرقه می‌کنم. من فقط اینجا هستم که با تو یک закомство محبت‌آمیز داشته باشم.»

💡 She would miss the small jolt she feels while delivering her signature farewell picked up from her grandfather — “Toodle-oo!” — and watching customers’ faces light up.

او دلش برای آن تکان کوچکی که هنگام ادای کلمه «تودل-او!» که پدربزرگش به عنوان خداحافظی برایش گرفته بود، و تماشای برق زدن چهره‌های مشتریان، حس می‌کرد، تنگ می‌شد.

💡 “Yes, well, Henry, Richard, here we are. Lovely. Fine. Thank you so much—beautiful lunch—well, toodle-oo, yes, yes, goodbye—” The door slammed and he shot up the walk at a rapid clip.

«بله، خب، هنری، ریچارد، رسیدیم. عالی. عالی. خیلی ممنون - ناهار خوشمزه‌ای بود - خب، تودل-او، بله، بله، خداحافظ -» در محکم بسته شد و او با سرعت زیادی در خیابان قدم زد.