textus receptus

💡 The textus receptus shaped early printed New Testament editions.

متن پذیرنده، نسخه‌های اولیه عهد جدید چاپ شده را شکل داد.

💡 Debates compare the textus receptus with later critical texts.

بحث‌ها، متنِ پذیرنده را با متون انتقادی بعدی مقایسه می‌کنند.

💡 Thus we find that Didymus, writing in the time of Cicero, does not quote the readings of Aristarchus as we should quote a textus receptus.

بنابراین، می‌بینیم که دیدیموس، که در زمان سیسرو می‌نوشت، قرائت‌های آریستارخوس را آنطور که باید به عنوان یک متن دریافتی نقل قول نمی‌کند.

💡 First, be it understood, that we do not advocate perfection in the Textus Receptus.

اولاً، باید توجه داشت که ما طرفدار کمال در متن مقدس نیستیم.

💡 In the latter edition of the Elzevirs, issued in 1633, occurred for the first time the widely-used expression “Textus Receptus.”

در ویرایش دوم الزویر، که در سال ۱۶۳۳ منتشر شد، برای اولین بار عبارت پرکاربرد «Textus Receptus» به کار رفت.

💡 A facsimile of the textus receptus sat open under glass.

یک کپی از متن رسپتوس (textus receptus) به صورت باز زیر شیشه قرار داشت.