sycamine

💡 The parable mentions a sycamine tree, and botanists still argue about exactly which species gets the cameo.

این تمثیل به درخت چنار اشاره می‌کند، و گیاه‌شناسان هنوز در مورد اینکه دقیقاً کدام گونه این نقش برجسته را دارد، بحث می‌کنند.

💡 But Andreas the physician says that there are loaves in Sicily made of the sycamine, and that those who eat them lose their hair and become bald.

اما آندریاسِ پزشک می‌گوید که در سیسیل نان‌هایی از درخت سیکامین وجود دارد و کسانی که آنها را می‌خورند موهایشان می‌ریزد و کچل می‌شوند.

💡 We spent the morning in quiet Sunday fashion, chiefly in lying under the shade of an awning made with rugs which we call the ‘sycamine tree,’ and eating wimberries and cream.

صبح را به سبک یکشنبه‌های آرام گذراندیم، عمدتاً زیر سایه‌ی سایبانی که با قالیچه‌هایی که ما «درخت چنار» می‌نامیم ساخته شده بود، دراز کشیدیم و توت فرنگی و خامه خوردیم.

💡 We picnicked under a sycamine whose shade rewrote the afternoon’s temperature.

ما زیر درخت انجیر هندی پیک‌نیک کردیم که سایه‌اش دمای بعدازظهر را تغییر می‌داد.

💡 Old texts use sycamine loosely, so translators tread carefully between botany and tradition.

متون قدیمی از سیکامین به طور آزادانه استفاده می‌کنند، بنابراین مترجمان با احتیاط بین گیاه‌شناسی و سنت گام برمی‌دارند.

💡 Phanias of Eresus, the pupil of Aristotle, calls the fruit of the wild sycamine μόρον, or mulberry, being a fruit of the greatest sweetness and delicacy when it is ripe.

فانیاس ارسوسی، شاگرد ارسطو، میوه درخت سیکامین وحشی را موόρον یا توت می‌نامد و آن را میوه‌ای بسیار شیرین و لذیذ در زمان رسیدن می‌داند.