Stoppard

💡 A revival of Stoppard played to packed houses, proof that wit ages more gracefully than buzzwords.

احیای استوپارد با استقبال زیادی روبرو شد، و این نشان می‌دهد که شوخ‌طبعی، زیباتر از کلمات کلیشه‌ای کهنه می‌شود.

💡 I kept imagining what playwright Tom Stoppard would do with this constellation of artists divided by a common utopian vision as their world goes up in flames.

مدام تصور می‌کردم که تام استاپارد، نمایشنامه‌نویس، با این گروه از هنرمندان که با یک دیدگاه آرمان‌شهری مشترک از هم جدا شده‌اند، در حالی که دنیایشان در شعله‌های آتش می‌سوزد، چه خواهد کرد.

💡 Directors approach Stoppard like a crossword: tricky, joyful, and deeply fair.

کارگردان‌ها به استوپارد مثل یک جدول کلمات متقاطع نزدیک می‌شوند: پیچیده، شاد و عمیقاً منصفانه.

💡 But the work is blessedly free of the endless plot summaries that weigh down Hermione Lee’s biography of Tom Stoppard.

اما خوشبختانه این اثر از خلاصه‌های بی‌پایان طرح داستان که زندگینامه تام استاپارد نوشته هرمیون لی را سنگین می‌کند، مبرا است.

💡 Photography student, Luke Stoppard, spotted one whale initially and spread the message on social media.

لوک استاپارد، دانشجوی عکاسی، ابتدا یک نهنگ را دید و این پیام را در رسانه‌های اجتماعی منتشر کرد.

💡 Students dissected Stoppard for timing, learning how pauses become punchlines with PhD credentials.

دانشجویان، استوپارد را از نظر زمان‌بندی بررسی کردند و آموختند که چگونه مکث‌ها با مدرک دکترا به جملات قصار تبدیل می‌شوند.