staff of life

💡 “O conversation the staff of life,” the young T. S. Eliot wrote to his Harvard friend and fellow poet Conrad Aiken in 1914.

«ای گفتگو، عصای زندگی»، این جمله‌ای است که تی. اس. الیوت جوان در سال ۱۹۱۴ به دوست و شاعر هم‌دوره‌ی خود در هاروارد، کنراد آیکن، نوشت.

💡 But she sees, even through that lens of restriction, the fundamental truth and necessity of the staff of life.

اما او، حتی از دریچه‌ی محدودیت، حقیقت و ضرورت بنیادینِ وجودِ نیروی حیات را می‌بیند.

💡 The staff of life is the stuff to like at Michele’s.

عصای زندگی از چیزهایی است که در میشل دوست دارید.

💡 A chef-server shows off a mill and bowls of bran and flour that demonstrate why the staff of life is the stuff we like.

یک سرآشپز-پیشخدمت آسیاب و کاسه‌های سبوس و آرد را نشان می‌دهد که نشان می‌دهد چرا عصای زندگی همان چیزی است که ما دوست داریم.

💡 Bread, as the Old Testament and countless scribes have told us, is the staff of life.

نان، همانطور که عهد عتیق و کاتبان بی‌شماری به ما گفته‌اند، عصای زندگی است.