Spinoza

💡 Critics praise Spinoza for dissolving fear with a universe that is its own explanation.

منتقدان، اسپینوزا را به خاطر حل کردن ترس با جهانی که خود توضیح‌دهنده‌ی ترس است، ستایش می‌کنند.

💡 Modern debates on freedom and emotion still nod to Spinoza as an unhurried ancestor.

بحث‌های مدرن در مورد آزادی و احساسات هنوز هم اسپینوزا را به عنوان یک نیای بی‌شتاب می‌شناسند.

💡 When he was asked seriously what he meant by that, he said he believed in the God of Spinoza, who identified God with reality, with God’s work.

وقتی از او به طور جدی پرسیده شد که منظورش از این حرف چیست، گفت که به خدای اسپینوزا اعتقاد دارد، خدایی که خدا را با واقعیت، با کار خدا یکی می‌داند.

💡 Reading Spinoza feels like watching geometry attempt ethics with surprising warmth.

خواندن اسپینوزا مانند تماشای هندسه‌ای است که با گرمای شگفت‌انگیزی، اخلاق را می‌آزماید.

💡 When asked to elaborate, he followed up with a six-page “mission statement” articulating the ideas and sources behind the works, citing Marcuse, Spinoza, Mondrian and more.

وقتی از او خواسته شد بیشتر توضیح دهد، با یک «بیانیه ماموریت» شش صفحه‌ای که ایده‌ها و منابع پشت این آثار را بیان می‌کرد، با استناد به مارکوزه، اسپینوزا، موندریان و دیگران، ادامه داد.

💡 The biennial festival is still seen by many of Manchester’s residents as “a niche cultural product,” said Andy Spinoza, the author of the book “Manchester Unspun.”

اندی اسپینوزا، نویسنده کتاب «منچسترِ از هم پاشیده» گفت: این جشنواره دوسالانه هنوز هم توسط بسیاری از ساکنان منچستر به عنوان «یک محصول فرهنگی خاص» دیده می‌شود.