Spenserian stanza

💡 But the soul of melody lies hidden in the musician’s instrument; and the Spenserian stanza, to be felt, must find its echo in the ear of the reader.

اما روح ملودی در ساز نوازنده نهفته است؛ و بند اسپنسر، برای اینکه حس شود، باید پژواک آن را در گوش خواننده بیابد.

💡 But not even Keats’s power over the Spenserian stanza could make it a fit vehicle for his purpose.

اما حتی تسلط کیتس بر بند اسپنسر نیز نتوانست آن را به ابزاری مناسب برای هدف او تبدیل کند.

💡 In 1809 he published a narrative poem in the Spenserian stanza, “Gertrude of Wyoming,” with which were printed some of his best lyrics.

در سال ۱۸۰۹، او شعری روایی با عنوان «گرترود اهل وایومینگ» در قالب بند اسپنسری منتشر کرد که برخی از بهترین اشعار او به همراه آن چاپ شد.

💡 A Spenserian stanza demands nine lines that feel inevitable.

یک بند اسپنسر مستلزم نه سطر است که اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسد.

💡 Workshops dissect the Spenserian stanza to learn tension and release.

کارگاه‌ها، بند اسپنسر را برای یادگیری تنش و رهایی، تشریح می‌کنند.

💡 Long poems in Spenserian stanza read like cathedrals of careful sound.

اشعار بلند به سبک اسپنسر مانند کلیساهایی با صدای دقیق خوانده می‌شوند.