smit

💡 The poem left me smit by its final, stubborn image.

شعر مرا مجذوب تصویر پایانی و سرسختش کرد.

💡 "Just so, and keeps his own lodgin' house in that little smit on a cottage across the creek on the Brookhouse farm road."

«همین‌طوره، و خونه‌ی خودش رو تو اون خونه‌ی کوچیک توی یه کلبه‌ی اون‌طرف نهر، تو جاده‌ی مزرعه‌ی بروک‌هاوس، داره.»

💡 He felt smit with a sudden, unreasonable fondness for that crooked little town.

او ناگهان شیفته‌ی علاقه‌ی بی‌دلیل و بی‌دلیل به آن شهر کوچک و فاسد شد.

💡 By the second chorus, the crowd was smit and singing.

با نوای دوم سرود، جمعیت شروع به سرود خواندن و ابراز احساسات کردند.

💡 No wonder, indeed, he was smit with surprize— This empire of Nature was new to their eyes— Cut short in their course by so splendid a scene, Such a region of wonders intruding between!

در واقع جای تعجب نیست که او از تعجب شگفت‌زده شد - این امپراتوری طبیعت برای آنها تازگی داشت - در مسیرشان با چنین منظره باشکوهی قطع شد، چنین سرزمینی از شگفتی‌ها که در میان آنها رخنه کرده بود!

💡 Many who belonged not to the orders, smit with desire for the glory of martyrdom, cast the mantles of Templars around them, and went cheerfully to death as such.

بسیاری از کسانی که به فرقه‌ها تعلق نداشتند، در آرزوی افتخار شهادت بودند، ردای شوالیه‌های معبد را بر تن کردند و با خوشحالی به سوی مرگ رفتند.