scurrility

💡 a discussion on some hot-button social issues in which any pretense to civility quickly gave way to intransigence and scurrility

بحثی در مورد برخی مسائل اجتماعی داغ که در آن هرگونه تظاهر به ادب و نزاکت به سرعت جای خود را به لجاجت و فحاشی داد

💡 The debate devolved into scurrility so quickly that the moderator’s bell began to sound like a door out of the room.

بحث آنقدر سریع به فحاشی کشیده شد که صدای زنگ ناظم جلسه مثل صدای باز شدن در از اتاق به گوش رسید.

💡 You can answer scurrility with lawsuits or with better work; the latter ages more kindly.

می‌توانید فحاشی را با شکایت یا با کار بهتر پاسخ دهید؛ دومی با گذشت زمان مهربان‌تر می‌شود.

💡 He delivered himself of this inaccurate scurrility: “Let’s remember when Hitler won his election in 1932,” he told BBC Radio London.

او این فحاشی نادرست را اینگونه بیان کرد: «بیایید به یاد بیاوریم که هیتلر در سال ۱۹۳۲ در انتخابات پیروز شد.» این جمله را در مصاحبه با رادیو بی‌بی‌سی لندن گفت.

💡 Newspapers that once thrived on scurrility have discovered, belatedly, that readers remember insults longer than arguments.

روزنامه‌هایی که زمانی با فحاشی رونق می‌گرفتند، هرچند دیر، کشف کرده‌اند که خوانندگان، توهین‌ها را بیشتر از مشاجرات به خاطر می‌سپارند.

💡 Both parties gradually lost their temper and published against each other letters filled with scurrility.

هر دو طرف به تدریج از کوره در رفتند و نامه‌هایی پر از فحاشی علیه یکدیگر منتشر کردند.