salwar kameez

💡 A market stall displayed hundreds of salwar kameez sets, fabric rippling like watered silk when the fan turned.

یک غرفه در بازار صدها دست شلوار کمیز به نمایش گذاشته بود که پارچه‌هایشان با چرخیدن بادبزن مثل ابریشم آب‌پاشی شده موج می‌زد.

💡 She chose a teal salwar kameez with gold piping, comfortable enough for travel and elegant enough for a sudden invitation.

او یک شلوار کامیز فیروزه‌ای با حاشیه طلایی انتخاب کرد، که برای سفر به اندازه کافی راحت و برای یک دعوت ناگهانی به اندازه کافی شیک بود.

💡 “You probably won’t be able to wear a salwar kameez much longer.”

«احتمالاً دیگر نمی‌توانی شلوار کمیز بپوشی.»

💡 Naima peeked at him from behind the curtain, fiddling with the white ribbon she kept hidden on her wrist under the long sleeve of her salwar kameez.

نعیمه از پشت پرده دزدکی به او نگاه کرد و با روبان سفیدی که زیر آستین بلند شلوار کمیزش روی مچ دستش پنهان کرده بود، بازی کرد.

💡 Naima pulled the white ribbon from under the sleeve of her salwar kameez.

نعیمه روبان سفید را از زیر آستین شلوار کمیزش بیرون کشید.

💡 Tailors adjusted the salwar kameez to accommodate a wheelchair, proving design can honor culture and mobility simultaneously.

خیاط‌ها شلوار کمیز را طوری تنظیم کردند که با صندلی چرخدار سازگار باشد، و ثابت کردند که طراحی می‌تواند همزمان به فرهنگ و تحرک احترام بگذارد.