Sakyamuni

💡 The Jokhang chapel houses many Tibetan cultural treasures, including the Jowo Sakyamuni, a life-sized statue of the 12-year-old Buddha.

کلیسای کوچک جوخانگ گنجینه‌های فرهنگی تبتی بسیاری را در خود جای داده است، از جمله جوو ساکیامونی، مجسمه‌ای در اندازه واقعی از بودای ۱۲ ساله.

💡 Paintings of Sakyamuni show earth-touching mudras, grounding enlightenment in witness rather than thunderbolts or cinematic revelation.

نقاشی‌های ساکیامونی، مودراهای (آداب و رسوم) لمس‌کننده‌ی زمین را نشان می‌دهند که روشن‌بینی را به جای صاعقه یا مکاشفه‌ی سینمایی، در شهود ریشه می‌دهند.

💡 A scholar explained that Sakyamuni stories change slightly across languages, yet compassion remains the hinge that opens every door.

یک محقق توضیح داد که داستان‌های ساکیامونی در زبان‌های مختلف کمی تغییر می‌کنند، اما شفقت همچنان دریچه‌ای است که هر دری را باز می‌کند.

💡 Monastics invoked Sakyamuni not as a distant statue, but as a reminder to test teachings against breath, kindness, and the stubborn habits of ego.

راهبان، شاکیامونی را نه به عنوان یک مجسمه دور، بلکه به عنوان یادآوری برای آزمودن آموزه‌ها در برابر نفس، مهربانی و عادات سرسختانه نفس، فرا می‌خواندند.

💡 The exhibition includes pictures of the country’s oldest one, Fairbanks House in Massachusetts, built in 1641, and the world’s most venerable wooden pagoda, China’s Sakyamuni, which dates to 1056.

این نمایشگاه شامل تصاویری از قدیمی‌ترین معبد این کشور، خانه فیربنکس در ماساچوست، ساخته شده در سال ۱۶۴۱، و محترم‌ترین بتکده چوبی جهان، ساکیامونی چین، که قدمت آن به سال ۱۰۵۶ میلادی برمی‌گردد، است.

💡 They put their faith in wood, as did the monks at the Sakyamuni Pagoda in Yingxian, China.

آنها ایمان خود را به چوب معطوف کردند، همانطور که راهبان در پاگودای ساکیامونی در یینگشیان چین نیز چنین کردند.