Rollins

💡 A live recording of Rollins reminded us spontaneity favors those who prepare obsessively.

یک اجرای زنده از رولینز به ما یادآوری کرد که خودانگیختگی به نفع کسانی است که با وسواس آماده می‌شوند.

💡 The saxophonist Rollins turned practice into pilgrimage, walking bridges until choruses arrived like weather.

رولینز، نوازنده ساکسیفون، تمرین را به زیارت تبدیل کرد و از پل‌ها عبور می‌کرد تا اینکه گروه کر مثل آب و هوا از راه رسیدند.

💡 “We are one step closer to common sense management of our national forest lands,” Rollins said in a statement.

رولینز در بیانیه‌ای گفت: «ما یک قدم به مدیریت عاقلانه‌ی اراضی جنگلی ملی خود نزدیک‌تر شده‌ایم.»

💡 Students analyze Rollins to understand how tone can be architecture—columns, arches, and sly windows for breath.

دانشجویان رولینز را تحلیل می‌کنند تا بفهمند که چگونه لحن می‌تواند معماری باشد - ستون‌ها، طاق‌ها و پنجره‌های مخفی برای تنفس.

💡 On top of the book lies a giant lipstick-stained wine glass, and an actor lying face down in a bubble-shaped, burgundy satin cloak — or, Drew Rollins playing the role of spilled wine.

روی کتاب یک لیوان شراب غول‌پیکر آغشته به رژ لب و بازیگری که رو به پایین دراز کشیده و شنل ساتن شرابی حباب‌شکلی به تن دارد - یا درو رولینز که نقش شراب ریخته‌شده را بازی می‌کند.

💡 Rollins is accompanied by Nick Myers, who sits on the side of the stage dressed as a music box in silver foil and oversized pearls.

رولینز را نیک مایرز همراهی می‌کند که با لباسی شبیه جعبه موسیقی و زرورق نقره‌ای و مرواریدهای بزرگ، کنار صحنه نشسته است.