Prudhon

💡 Prud'hon, in a Crucifixion scene, hides the face of the Magdalene in her hands, and Kaulbach in his Marguerite so bends her head that her face is completely concealed from the observer.

پرودون، در صحنه‌ای از مصلوب شدن، چهره مریم مجدلیه را در دستانش پنهان می‌کند، و کاولباخ در نقاشی مارگریت، سر مریم مجدلیه را چنان خم کرده که چهره‌اش کاملاً از بیننده پنهان شده است.

💡 It bore some resemblance, perhaps, to that of painters like Prud'hon or Ary Scheffer, but it had more vitality, and on the whole more power.

شاید شباهت‌هایی به آثار نقاشانی مانند پرودون یا آری شفر داشت، اما سرزندگی و در کل قدرت بیشتری داشت.

💡 A similar scheme is successfully managed in Prud'hon's Abduction of Psyche.

طرح مشابهی با موفقیت در «ربودن روان» اثر پرودون اجرا شده است.

💡 Curators placed Prud'hon between neoclassicists and romantics, a bridge with elegant arches.

متصدیان نمایشگاه، پرودون را بین نئوکلاسیک‌ها و رمانتیک‌ها قرار دادند، پلی با طاق‌های زیبا.

💡 The chiaroscuro in Prud'hon surfaces feels like moonlight teaching marble to breathe.

سایه روشن‌های سطوح پرودون مانند نور ماه است که به مرمر نفس کشیدن را می‌آموزد.

💡 Students copy Prud'hon drawings to learn softness without losing structure.

دانش‌آموزان نقاشی‌های پرودون را کپی می‌کنند تا نرمی را بدون از دست دادن ساختار یاد بگیرند.