praenomen

💡 Augustus made a two-fold use of the term; as a permanent praenomen, and as a title of honor assumed upon the occasion of victories won by his officers.

آگوستوس از این اصطلاح دو بار استفاده کرد؛ به عنوان یک لقب دائمی و به عنوان عنوان افتخاری که به مناسبت پیروزی‌های افسرانش به کار می‌برد.

💡 A Roman praenomen narrowed identity to family and expectation before the child even chose a toy.

یک پیشوای مذهبی رومی، هویت را به خانواده و انتظارات، حتی قبل از اینکه کودک اسباب‌بازی انتخاب کند، محدود می‌کرد.

💡 But the praenomen Q. is omitted in the best MSS., and in other passages of the same author the poet is spoken of as “Catullus Veronensis.”

اما کلمه‌ی «پرانومن» (Q) در بهترین نسخه‌های خطی حذف شده است، و در سایر قطعات همین نویسنده، از شاعر با عنوان «کاتولوس وروننسیس» یاد شده است.

💡 She annotated the chart distinguishing praenomen, nomen, and cognomen, then traced her favorite senator’s lineage.

او جدولی را که praenomen، nomen و cognomen را از هم متمایز می‌کرد، حاشیه‌نویسی کرد، سپس تبار سناتور مورد علاقه‌اش را ردیابی کرد.

💡 Epigraphers love a rare praenomen because it turns anonymous remains into someone particular.

کتیبه‌نویسان عاشق یک پیشگوی نادر هستند زیرا بقایای ناشناس را به شخصی خاص تبدیل می‌کند.

💡 The praenomen, nomen, and cognomen form a tidy biography that politics then complicates.

اسم، لقب و لقب فرعی، زندگینامه‌ای مرتب و منظم را تشکیل می‌دهند که سیاست آن را پیچیده می‌کند.