popish

💡 The lover of the “popish clergywoman” is simply perfect, with a not much less good heart and a much better head than his master’s, and in his own degree hardly less of a gentleman.

معشوق «زن روحانی پاپی» به سادگی بی‌نقص است، با قلبی نه چندان نیک و عقلی بسیار بهتر از اربابش، و در حد خودش به اندازه‌ی یک جنتلمن، نجیب‌زاده است.

💡 In older polemics, popish was a pejorative adjective, and citing it today requires context and care.

در مباحثات قدیمی‌تر، اصطلاح پاپیش (popish) یک صفت تحقیرآمیز بود و استناد به آن امروزه نیازمند زمینه و دقت است.

💡 What really worries the royal advisers in London is that James may be a covert Catholic — a tool of Rome playing the long game to wrest England back to popish abomination.

آنچه واقعاً مشاوران سلطنتی در لندن را نگران می‌کند این است که جیمز ممکن است یک کاتولیک پنهان باشد - ابزاری در دست رم برای انجام بازی طولانی مدت جهت بازگرداندن انگلستان به دوران پلیدی پاپ‌ها.

💡 A historian quoting popish sources keeps the scare quotes on, so bias remains visible.

مورخی که از منابع پاپی نقل قول می‌کند، نقل قول‌های ترسناک را ادامه می‌دهد، بنابراین تعصب همچنان قابل مشاهده است.

💡 Pamphleteers used popish slurs to rally mobs; classrooms now use them to teach critical reading.

جزوه‌نویسان از توهین‌های پاپ‌گونه برای بسیج مردم استفاده می‌کردند؛ اکنون کلاس‌های درس از آنها برای آموزش مطالعه‌ی انتقادی استفاده می‌کنند.

💡 In the Renaissance, some Protestant denominations, such as Scotland’s austere Kirk, high-mindedly “declared all of Christmas a nasty popish invention and banned the holidays entirely.”

در دوران رنسانس، برخی از فرقه‌های پروتستان، مانند فرقه‌ی سخت‌گیر کرک در اسکاتلند، با غرور و تکبر «تمام کریسمس را یک اختراع زشت و زننده‌ی پاپی اعلام کردند و تعطیلات را به طور کامل ممنوع کردند.»