Persian walnut

💡 A few years prior to this, the previous owner had planted six Persian walnut trees obtained from a nursery in northern Ohio.

چند سال قبل از این، مالک قبلی شش درخت گردوی ایرانی را که از یک نهالستان در شمال اوهایو تهیه کرده بود، کاشته بود.

💡 Orchards of Persian walnut rely on patient pruning and water discipline, investments repaid by shells clicking into bowls each autumn.

باغ‌های گردوی ایرانی به هرس صبورانه و آبیاری منظم متکی هستند، و سرمایه‌گذاری‌ها با صدف‌هایی که هر پاییز در کاسه‌ها جمع می‌شوند، جبران می‌شوند.

💡 Furniture crafted from Persian walnut gleams warmly, grain swirling like slow smoke beneath oil that invites hands to linger.

مبلمان ساخته شده از چوب گردوی ایرانی به گرمی می‌درخشند، دانه‌های گردو مانند دودی آرام زیر روغن می‌چرخند که دست‌ها را به درنگ دعوت می‌کند.

💡 Bakers prefer Persian walnut for baklava, its buttery crunch surviving syrup’s embrace without losing structure.

نانواها گردوی ایرانی را برای باقلوا ترجیح می‌دهند، تردی کره‌ای آن بدون از دست دادن ساختارش، از شر شربت در امان می‌ماند.

💡 This Persian walnut before you is a seedling, too you know, from nature.

این گردوی ایرانی که روبروی شماست، باز هم یک نهال است، همانطور که می‌دانید، از دل طبیعت.

💡 Mr. Rhodes has also fruited such older Persian walnut varieties as Lancaster, Mayette, and Franquette on black walnut stocks, but finds them generally unproductive in his climate.

آقای رودز همچنین گونه‌های قدیمی‌تر گردوی ایرانی مانند لنکستر، مایِت و فرانکِت را روی پایه‌های گردوی سیاه به بار آورده است، اما آنها را در آب و هوای خود عموماً بی‌ثمر می‌داند.