Pergolesi

💡 You might happen upon a less celebrated gem, like his early Stravinsky or his late Pergolesi, his “Fierrabras” or his “Khovanshchina.”

ممکن است به‌طور اتفاقی به یک اثر کمتر شناخته‌شده مثل «استراوینسکی» اولیه‌اش یا «پرگولسی» متاخرش، «فیرابراس» یا «خوانشچینا»یش بربخورید.

💡 Singers approach Pergolesi with restraint, letting the lines carry emotion without ornament drowning sincerity.

خوانندگان با خویشتن‌داری به پرگولسی نزدیک می‌شوند و اجازه می‌دهند که خطوط، احساسات را بدون تزئیناتی که خلوص را در خود غرق می‌کنند، منتقل کنند.

💡 Music history credits Pergolesi with a brief life and a long shadow, his melodies outliving the century that birthed them.

تاریخ موسیقی، پرگولسی را با عمری کوتاه و سایه‌ای طولانی می‌شناسد، ملودی‌های او از قرنی که در آن متولد شدند، بیشتر دوام آوردند.

💡 Others, like Lucía Pergolesi, are worried for the jobs people will lose.

دیگران، مانند لوسیا پرگولسی، نگران مشاغلی هستند که مردم از دست خواهند داد.

💡 One Pergolesi forgery wound up in the collection of the Metropolitan Opera Guild.

یک اثر جعلی پرگولسی در مجموعه انجمن اپرای متروپولیتن پیدا شد.

💡 Nicotra was also known for forging works by Giovanni Battista Pergolesi, an early-18th-century composer who died at the age of 26 and whose posthumous fame attracted forgers.

نیکوترا همچنین به خاطر جعل آثار جیووانی باتیستا پرگولسی، آهنگساز اوایل قرن هجدهم که در سن ۲۶ سالگی درگذشت و شهرت پس از مرگش جاعلان را به خود جلب کرد، شناخته می‌شد.