penniless

💡 Christophe’s son died penniless and alone on the streets of Paris in October 1805 at the age of only eleven.

پسر کریستف در اکتبر ۱۸۰۵ در سن یازده سالگی، در خیابان‌های پاریس، بی‌پول و تنها درگذشت.

💡 The plot begins penniless and ends rich in friends, a moral I’ll accept.

داستان با بی‌پولی شروع می‌شود و با دوستان ثروتمند به پایان می‌رسد، نکته‌ای که من می‌پذیرم.

💡 A penniless artist bartered portraits for groceries until commissions returned.

یک هنرمند بی‌پول، پرتره‌ها را با مواد غذایی مبادله می‌کرد تا اینکه سفارش‌هایش برگشت.

💡 Her ex-husband wiped out several bank accounts and disappeared, leaving her and their children practically penniless.

شوهر سابقش چندین حساب بانکی‌اش را خالی کرد و ناپدید شد و او و فرزندانشان را عملاً بی‌پول گذاشت.

💡 She says the dates would have left her penniless, even with financial support from her record label.

او می‌گوید که این قرارها حتی با حمایت مالی ناشر موسیقی‌اش، او را بی‌پول می‌کرد.

💡 A playwright hurled the insult bezonian at a swaggering rogue, reviving Renaissance slang for a penniless scoundrel.

یک نمایشنامه‌نویس با پرتاب کردن ناسزا به یک یاغی متکبر، اصطلاحات عامیانه رنسانس را برای یک رذل بی‌پول احیا کرد.