Pearly Gates

💡 Artists paint the Pearly Gates in many styles, yet the theme is constant: welcome after a long, complicated road.

هنرمندان دروازه‌های مروارید را به سبک‌های مختلفی نقاشی می‌کنند، اما مضمون همه آنها ثابت است: خوشامدگویی پس از یک جاده طولانی و پیچیده.

💡 The choir joked about auditioning at the Pearly Gates, but their harmonies made the sanctuary feel close enough already.

گروه کر در مورد تست بازیگری در پرلی گیتس شوخی می‌کردند، اما هارمونی آنها باعث می‌شد که محراب به اندازه کافی نزدیک به نظر برسد.

💡 I can only imagine Coach Wooden greeting Bill at the Pearly Gates, welcoming him in, but insisting on a haircut and a shave first.

فقط می‌توانم تصور کنم که مربی وودن در دروازه‌های مرواریدی به بیل خوشامد بگوید، به او خوشامد بگوید، اما اصرار داشته باشد که اول موها و صورتش را کوتاه کند.

💡 He titled the series “Past the Pearly Gates,” imagining what bureaucracy might look like in paradise.

او عنوان این مجموعه را «فراتر از دروازه‌های مرواریدی» گذاشت و تصور کرد که بوروکراسی در بهشت چگونه ممکن است باشد.

💡 After ICE agents hear from protesters that there are “many Latinos in heaven,” they make the pearly gates their next stop.

بعد از اینکه مأموران ICE از معترضان می‌شنوند که «لاتین‌های زیادی در بهشت هستند»، دروازه‌های مرواریدی را مقصد بعدی خود قرار می‌دهند.

💡 And to the overly literal, I don’t mean tithing or some religious-themed amusement park or you popping out that shiny quarter to cover your entry fee into the pearly gates.

و برای کسانی که خیلی تحت‌اللفظی صحبت می‌کنند، منظورم عشر یا یک پارک تفریحی با تم مذهبی یا اینکه آن سکه‌های براق را برای پرداخت هزینه ورود به دروازه‌های مرواریدی بیرون بیاورید، نیست.