pai-hua

💡 To give a sample of what present-day Chinese are reading, Journalist Edgar Snow last week published a translation of 24 pai-hua stories.

برای ارائه نمونه‌ای از آنچه چینی‌های امروزی می‌خوانند، روزنامه‌نگار ادگار اسنو هفته گذشته ترجمه‌ای از ۲۴ داستان پای-هوا را منتشر کرد.

💡 Because they are written in pai-hua, China's national cussword appears frequently.

از آنجا که آنها به پای-هوا نوشته می‌شوند، فحش ملی چین مرتباً در آنها ظاهر می‌شود.

💡 The textbook contrasted classical diction with pai hua, showing how prose opens when gatekeepers nap.

این کتاب درسی، شیوه‌ی بیان کلاسیک را با پای هوآ مقایسه می‌کرد و نشان می‌داد که چگونه نثر وقتی دروازه‌بان‌ها چرت می‌زنند، باز می‌شود.

💡 Editor Snow admits his translations are very free, admits also that he has freely used his blue pencil, because even pai-hua is too discursive for occidental taste.

ویراستار اسنو اذعان می‌کند که ترجمه‌هایش بسیار آزاد هستند، همچنین اذعان می‌کند که آزادانه از مداد آبی خود استفاده کرده است، زیرا حتی پای-هوا برای ذائقه غربی بیش از حد استدلالی است.

💡 A novelist embraced pai hua to let characters speak like neighbors instead of statues.

یک رمان‌نویس از پای هوآ استفاده کرد تا شخصیت‌ها به جای مجسمه‌ها، مانند همسایه‌ها صحبت کنند.

💡 Editors argued that using pai hua would invite more readers without losing rigor.

ویراستاران استدلال کردند که استفاده از پای هوآ خوانندگان بیشتری را بدون از دست دادن دقت و ظرافت به کار جذب می‌کند.