Pan Ku

💡 Other legends recount that P’an Ku had the head of a dragon and the body of a serpent; and that by breathing he caused the wind, by opening his eyes he created day, his voice made the thunder, etc.

افسانه‌های دیگر می‌گویند که پان کو سر اژدها و بدن مار داشت؛ و با نفس کشیدن باد را ایجاد می‌کرد، با باز کردن چشمانش روز را می‌ساخت، صدایش رعد را ایجاد می‌کرد و غیره.

💡 The myth of P'an Ku paints creation as a craftsman’s labor, carving order from chaos with a giant’s patience.

اسطوره‌ی پان کو، آفرینش را به عنوان کار یک صنعتگر ترسیم می‌کند که با صبر یک غول، نظم را از دل هرج و مرج بیرون می‌کشد.

💡 The Scandinavian giant out of whose body the world was made; compared with P’an Ku, 79 Yü, or Ta Yü.

غول اسکاندیناویایی که جهان از بدن او ساخته شده است؛ در مقایسه با پان کو، ۷۹ یو، یا تا یو.

💡 This account of P’an Ku and his achievements is of Taoist origin.

این روایت از پان کو و دستاوردهای او منشأ تائوئیستی دارد.

💡 In class, we compared P'an Ku to other cosmogonies and found comfort in the universality of beginnings.

در کلاس، ما پان کو را با دیگر کیهان‌زایی‌ها مقایسه کردیم و از جهان‌شمولی آغازها آرامش یافتیم.

💡 Artists reference P'an Ku when depicting worlds emerging from a body, a metaphor that refuses to grow old.

هنرمندان هنگام به تصویر کشیدن جهان‌هایی که از یک بدن پدید می‌آیند، به پان کو اشاره می‌کنند، استعاره‌ای که از پیر شدن امتناع می‌کند.