Nono

💡 He, along with his very close friend, the conductor Claudio Abbado, and Nono all voted for the Italian Communist party, since it was anti-fascist.

او به همراه دوست بسیار نزدیکش، رهبر ارکستر، کلودیو آبادو، و نونو، همگی به حزب کمونیست ایتالیا رأی دادند، زیرا این حزب ضد فاشیست بود.

💡 NoNo: I mean, if these people behind us trip, I’ll just get out of line.

نه نه: منظورم اینه که اگه این آدمای پشت سرمون زمین بخورن، از مسیر خارج میشم.

💡 He also championed works by some of his most challenging contemporaries, particularly three towering figures in the European avant-garde: Luigi Nono, Pierre Boulez and Karlheinz Stockhausen.

او همچنین از آثار برخی از چالش‌برانگیزترین معاصران خود، به ویژه سه چهره برجسته در آوانگارد اروپایی: لوئیجی نونو، پیر بولز و کارل هاینتس اشتوکهاوزن، حمایت می‌کرد.

💡 And the three collaborated on new Nono compositions with strong political reach.

و این سه نفر در آهنگسازی‌های جدید نونو با نفوذ سیاسی قوی همکاری کردند.