musica ficta

💡 A scholar traced musica ficta markings through marginal hands, decoding taste as much as theory.

یک محقق نشانه‌های موسیقی افسانه‌ای را از طریق دست‌های حاشیه‌ای ردیابی کرد و به همان اندازه که نظریه را رمزگشایی کرد، سلیقه را نیز رمزگشایی کرد.

💡 The latter is 'feigned' music, or Musica Ficta, which at this time was the art of dislocating the 'Mi,' so as to change the key.

مورد دوم، موسیقی «تقلبی» یا Musica Ficta است که در آن زمان هنر جابجایی «Mi» برای تغییر گام بود.

💡 The choir director discussed where musica ficta feels stylistically honest versus distracting.

مدیر گروه کر در مورد اینکه موسیقی فیکتا از نظر سبکی کجا حس صداقت می‌دهد و کجا حواس‌پرتی ایجاد می‌کند، صحبت کرد.

💡 In Renaissance notation, performers supplied musica ficta, nudging pitches to avoid unwanted tritones.

در نت‌نویسی رنسانس، نوازندگان از موسیقی فیکتا استفاده می‌کردند و با تغییر زیر و بمی صداها، از ایجاد تریتون‌های ناخواسته جلوگیری می‌کردند.