mourning iris

💡 She planted mourning iris in a quiet corner, a living memorial that returned faithfully each year.

او در گوشه‌ای آرام، گل سوسن سوگواری کاشت، یادبودی زنده که هر سال با وفاداری بازمی‌گشت.

💡 The garden’s mourning iris unfurled somber petals beside brighter tulips, an elegant pairing of restraint and joy.

زنبق‌های سوگوار باغ، گلبرگ‌های تیره و تار خود را در کنار لاله‌های درخشان‌تر گشوده بودند، ترکیبی زیبا از خویشتن‌داری و شادی.

💡 A painter studied the mourning iris at dusk, when shadows complicated its velvet folds.

نقاشی هنگام غروب، هنگامی که سایه‌ها چین‌های مخملی زنبق سوگوار را در هم می‌پیچیدند، آن را بررسی کرد.