Milton, John

💡 A professor reads Milton, John aloud, proving blank verse can thunder without microphones.

یک استاد، اشعار میلتون، جان را با صدای بلند می‌خواند و ثابت می‌کند که شعر سپید می‌تواند بدون میکروفون هم غوغا کند.

💡 The wisdom of John Milton, John Locke and John Stuart Mill—not to mention that of Americans like George Mason and Justice Louis Brandeis—is as true today as it was in their times.

خرد جان میلتون، جان لاک و جان استوارت میل - و البته آمریکایی‌هایی مثل جورج میسون و قاضی لوئیس براندیس - امروز هم به همان اندازه که در زمان خودشان صادق بود، صادق است.

💡 Artists respond to Milton, John with paintings and operas, evidence that rigorous imagination breeds more art.

هنرمندان با نقاشی‌ها و اپراها به میلتون و جان پاسخ می‌دهند، گواهی بر اینکه تخیل دقیق، هنر بیشتری را به بار می‌آورد.

💡 Annotations around Milton, John bristle with debates about liberty, authority, and sentences that stretch like cathedral aisles.

حاشیه‌نویسی‌های جان پیرامون میلتون، پر از بحث‌هایی درباره‌ی آزادی، اقتدار و جملاتی است که مانند راهروهای کلیسای جامع امتداد می‌یابند.

💡 No one claimed that the proposals marked an end to 300 years of press history – that John Milton, John Wilkes, John Stuart Mill and George Orwell were spinning in their respective graves.

هیچ‌کس ادعا نکرد که این پیشنهادها پایانی بر ۳۰۰ سال تاریخ مطبوعات است - اینکه جان میلتون، جان ویلکس، جان استوارت میل و جورج اورول در گورهای خود می‌لرزند.

💡 Milton, John, 62, 125, 136, 262, 307.

میلتون، جان، ۶۲، ۱۲۵، ۱۳۶، ۲۶۲، ۳۰۷.