Michaelmas daisy

💡 A neighbor divided Michaelmas daisy clumps, sharing cheerful color that brightened fences long after summer’s more fashionable blooms surrendered.

یکی از همسایه‌ها دسته‌های گل میناکاری شده‌ی جشن مایکل ماس را از هم جدا کرد، گل‌هایی با رنگ‌های شاد که مدت‌ها پس از پایان شکوفه‌های شیک‌تر تابستان، نرده‌ها را روشن می‌کردند.

💡 They were decorated as a daffodil, a pink rose, a Michaelmas daisy and a Christmas rose.

آنها به شکل گل نرگس، گل رز صورتی، گل مینا به مناسبت جشن میکائیل و گل رز کریسمس تزئین شده بودند.

💡 From behind the tree came the call, “Is that you, Jane, my dove?” and out leaped the baker, holding a bunch of Michaelmas daisies and a basket of bread before him.

از پشت درخت صدایی آمد: «جین، تویی کبوتر من؟» و نانوا در حالی که دسته‌ای از گل مینا و سبدی نان جلویش گرفته بود، بیرون پرید.

💡 The tiny garden, as immaculate as ever, wore the paler shine of asters and Michaelmas daisies; and the casement above, being open, revealed Davy watching for us through the twilight.

باغ کوچک، که مثل همیشه بی‌عیب و نقص بود، درخشش کم‌رنگ‌تر گل‌های مینا و میناهای جشن میکائیل را به خود می‌دید؛ و پنجره‌ی بالای آن، که باز بود، دیوی را در حال تماشای ما در گرگ و میش هوا نشان می‌داد.

💡 Borders glowed with Michaelmas daisy in late September, purple discs buzzing with bees stocking winter larders.

در اواخر سپتامبر، حاشیه‌ها با گل میناکاری مایکل ماس می‌درخشیدند، و صفحات بنفش با زنبورهایی که انبارهای زمستانی را پر کرده بودند، وزوز می‌کردند.

💡 Photographers love Michaelmas daisy against weathered brick, soft petals framing seed heads that promise birds a patient, nutritious buffet.

عکاسان عاشق گل میناکاری مایکل ماس در مقابل آجرهای فرسوده هستند، گلبرگ‌های نرمی که جوانه‌های بذر را قاب گرفته‌اند و به پرندگان وعده یک بوفه‌ی مغذی و صبورانه را می‌دهند.