Mauretania

💡 The Europeans called the invaders Moors, after Mauretania, the Roman name for North Africa.

اروپایی‌ها مهاجمان را مور نامیدند، برگرفته از نام رومی موریتانی برای شمال آفریقا.

💡 The so-called Barkhane force is also involved in Chad, Niger, Burkina Faso and Mauretania.

نیروی موسوم به بارخان همچنین در چاد، نیجر، بورکینافاسو و موریتانی نیز درگیر است.

💡 Historians use Mauretania timetables to map migration patterns, tracing hope across rough Atlantic seasons.

مورخان از جدول زمانی موریتانی برای ترسیم الگوهای مهاجرت استفاده می‌کنند و امید را در فصول سخت اقیانوس اطلس ردیابی می‌کنند.

💡 Postcards of Mauretania reveal steam, gilt, and optimism, ocean liners serving as floating cities before aviation rewrote wanderlust.

کارت پستال‌های موریتانی، بخار، طلاکاری و خوش‌بینی را آشکار می‌کنند، کشتی‌های اقیانوس‌پیما پیش از آنکه هوانوردی، عطش سفر را از نو تعریف کند، همچون شهرهای شناور عمل می‌کردند.

💡 A model of Mauretania stood in the library, inspiring essays about technology, class, and travel dreams.

ماکتی از موریتانی در کتابخانه قرار داشت و الهام‌بخش انشاهایی درباره فناوری، کلاس و رویاهای سفر بود.

💡 Most of the lifeboats were not originally on the Queen Mary when it sailed its maiden voyage in 1936 but were salvaged over the years from the Mauretania and Queen Elizabeth, according to historians.

به گفته مورخان، بیشتر قایق‌های نجات در ابتدا در زمان اولین سفر کشتی کوئین مری در سال ۱۹۳۶ در آن نبودند، اما در طول سال‌ها توسط کشتی موریتانی و ملکه الیزابت نجات داده شدند.