marrons glacés

💡 A tin of marrons glacés turned a plain dessert into celebration.

یک قوطی از مارون گلیس یک دسر ساده را به جشن تبدیل کرد.

💡 She attempted homemade marrons glacés, discovering patience is the primary ingredient.

او مارون گلاسه خانگی را امتحان کرد و متوجه شد که صبر عنصر اصلی آن است.

💡 Dolfi told me that marrons glacés have been a holiday staple since the days of Louis XIV, and though the time-tested recipe for candied chestnut was never broken, she was determined to fix it.

دولفی به من گفت که شاه بلوط شیرین از دوران لویی چهاردهم یکی از خوراکی‌های اصلی تعطیلات بوده است، و اگرچه دستور پخت شاه بلوط شیرین که در طول زمان امتحان خود را پس داده، هرگز شکسته نشده، او مصمم بود که آن را اصلاح کند.

💡 "I really like the flavor of the marron itself and found that oftentimes marrons glacés tasted mostly like sugar," Dolfi told me by phone.

دولفی تلفنی به من گفت: «من واقعاً طعم خود مارون را دوست دارم و متوجه شدم که اغلب اوقات مارون گلاسه بیشتر مزه شکر می‌دهد.»

💡 Winter markets sold marrons glacés wrapped like jewels, each candied chestnut intense enough to share politely.

بازارهای زمستانی، شکلات‌های براق مارون را می‌فروختند که مانند جواهر پیچیده شده بودند، و هر شاه‌بلوط شیرین‌شده آنقدر تند بود که می‌شد مودبانه آن را با دیگران تقسیم کرد.

💡 I asked her how many days it takes to prepare marrons glacés and whether it's possible to tackle at home.

از او پرسیدم که چند روز طول می‌کشد تا مارون گلاسه آماده شود و آیا می‌توان آن را در خانه درست کرد؟