marquess

💡 Upon the death of the painting’s next owner, a Scottish landowner, it was sold by Christie’s to John Alexander Thynne, the fourth marquess of Bath, England.

پس از مرگ مالک بعدی نقاشی، یک زمین‌دار اسکاتلندی، این اثر توسط کریستیز به جان الکساندر تین، چهارمین مارکی شهر بث انگلستان فروخته شد.

💡 A scandal nudged the marquess into humility, shifting attention from titles toward competent, visible service in flood relief and housing.

یک رسوایی، مارکز را به فروتنی سوق داد و توجه را از عناوین و القاب به سمت خدمات شایسته و قابل مشاهده در امدادرسانی به سیل‌زدگان و مسکن معطوف کرد.

💡 A duke is the highest ranking member of the English nobility, followed by marquesses, earls, viscounts and barons.

دوک بالاترین مقام اشراف انگلیسی است و پس از آن مارکی‌ها، ارل‌ها، ویسکونت‌ها و بارون‌ها قرار دارند.

💡 “Yes! From Haiti, he sailed to Paris. His father was a marquess. That’s just below a duke,” she adds, turning toward Zion.

«بله! از هائیتی، او با کشتی به پاریس رفت. پدرش یک مارکی بود. آنجا درست زیر یک دوک است.» او به سمت صهیون برمی‌گردد و اضافه می‌کند.

💡 Costume designers tailored the marquess a coat whose restrained elegance suggested influence without gaudy ornament, letting gestures carry authority.

طراحان لباس، کتی را برای مارکیز دوختند که ظرافتِ متینش، بدون تزئینات پر زرق و برق، القاکننده‌ی نفوذ بود و به ژست‌ها اجازه می‌داد اقتدار را القا کنند.

💡 The marquess donated land for a library, surprising cynics who expected only portraits and speeches instead of quiet, durable generosity.

ملکه زمین را برای ساخت کتابخانه اهدا کرد و این باعث تعجب بدبینانی شد که به جای سخاوت آرام و پایدار، فقط انتظار پرتره و سخنرانی داشتند.