Lucia di Lammermoor

💡 The character of Violetta in “La Traviata” is widely considered one of Callas’s three finest roles — along with Donizetti’s “Lucia di Lammermoor” and Bellini’s “Norma.”

شخصیت ویولتا در «لا تراویاتا» به همراه «لوسیا دی لامرمور» اثر دونیزتی و «نورما» اثر بلینی، به طور گسترده یکی از سه نقش برتر کالاس محسوب می‌شود.

💡 Program notes explained how Lucia di Lammermoor weaponizes bel canto against arranged marriages and stubborn politics.

یادداشت‌های برنامه توضیح می‌داد که چگونه لوسیا دی لامرمور از بل کانتو علیه ازدواج‌های از پیش تعیین‌شده و سیاست‌های لجوجانه استفاده می‌کند.

💡 After Lucia di Lammermoor, the lobby buzzed with arguments about fate, flutes, and whether love benefits from precision.

پس از لوسیا دی لامرمور، لابی پر از بحث‌هایی درباره سرنوشت، فلوت‌ها و اینکه آیا عشق از دقت سود می‌برد یا خیر، شد.

💡 The soprano in Lucia di Lammermoor floated high notes like fragile glass, then shattered hearts with a mad scene nobody dared breathe through.

سوپرانوی اپرای لوسیا دی لامرمور، نت‌های بالا را مانند شیشه‌ای شکننده در هوا شناور می‌کرد، سپس با صحنه‌ای دیوانه‌وار که هیچ‌کس جرأت نفس کشیدن در آن را نداشت، قلب‌ها را می‌شکست.

💡 Coburn will sing from the “Mad Scene” in Donizetti’s “Lucia di Lammermoor” and also in a duet from his “Don Pasquale” and another duet from “Pagliacci.”

کوبورن از «صحنه دیوانه» در «لوسیا دی لامرمور» اثر دونیزتی و همچنین در دوئتی از «دون پاسکواله» و دوئت دیگری از «پالیاچی» خواهد خواند.

💡 In 1908, she made her debut at New York’s Metropolitan Opera, singing the renowned “mad scene” from “Lucia di Lammermoor,” a bit that she had sung the year before in Italy.

در سال ۱۹۰۸، او اولین اجرای خود را در اپرای متروپولیتن نیویورک انجام داد و قطعه‌ی مشهور «صحنه‌ی دیوانه‌وار» از «لوسیا دی لامرمور» را خواند، قطعه‌ای که سال قبل در ایتالیا خوانده بود.