Lotus Sutra

💡 The most popular Buddhist scripture of Murasaki’s day was the Lotus Sutra.

محبوب‌ترین کتاب مقدس بودایی در زمان موراساکی، سوترای نیلوفر آبی بود.

💡 The Lotus Sutra centers universal Buddhahood, its parables recalibrating who counts as capable of awakening, from scholars to street vendors balancing baskets and aspirations.

سوترای نیلوفر آبی بر بوداگرایی جهانی تمرکز دارد و تمثیل‌های آن، از دانشمندان گرفته تا فروشندگان خیابانی که سبدها و آرزوها را متعادل می‌کنند، دوباره ارزیابی می‌کنند که چه کسی قادر به بیداری است.

💡 A study group reading the Lotus Sutra brewed tea, took notes, and practiced patience with passages that asked to be lived rather than summarized.

یک گروه مطالعه که مشغول خواندن سوترای نیلوفر آبی بودند، چای دم کردند، یادداشت برداشتند و با بخش‌هایی که به جای خلاصه کردن، نیاز به زندگی کردن داشتند، تمرین صبر کردند.

💡 One of the texts here, a 12th-century rendering of part of what’s known as the Lotus Sutra, shows an unusual variation in the thickness of the lines.

یکی از متون اینجا، که نسخه‌ی قرن دوازدهمی بخشی از چیزی است که به عنوان سوترای نیلوفر آبی شناخته می‌شود، تنوع غیرمعمولی در ضخامت خطوط نشان می‌دهد.

💡 Translators of the Lotus Sutra debate rhythm and register, striving to preserve luminous promises without flattening them into clinical prose.

مترجمان سوترای نیلوفر آبی، ریتم و لحن کلام را به بحث می‌گذارند و می‌کوشند وعده‌های درخشان را بدون تبدیل آنها به نثری روان و بی‌روح، حفظ کنند.