Little Foxes, The

💡 Revivals of Little Foxes, The expose how greed devours family loyalty, with dialogue that feels uncomfortably current in boardrooms and living rooms alike.

احیای روباه‌های کوچک، با دیالوگ‌هایی که به طرز ناخوشایندی در اتاق‌های هیئت مدیره و اتاق‌های نشیمن جاری است، نشان می‌دهد که چگونه طمع، وفاداری خانواده را از بین می‌برد.

💡 Designers staging Little Foxes, The choose spare sets, letting clipped lines and chilly smiles fill rooms more effectively than ornate furniture could.

طراحان در نمایش «روباه‌های کوچک» (Little Foxes) از ست‌های اضافی استفاده می‌کنند و اجازه می‌دهند خطوط کوتاه و لبخندهای سرد، اتاق‌ها را به طور مؤثرتری نسبت به مبلمان پر زرق و برق پر کنند.

💡 “Take us the little foxes, the little foxes that spoil the vines,” she quoted to herself; “not that that music-boy would do much in the destructive line, but the principle is good.”

او با خودش نقل قول کرد: «روباه‌های کوچولو را برای ما ببر، روباه‌های کوچولویی که تاکستان‌ها را خراب می‌کنند؛ نه اینکه آن پسر نوازنده کار زیادی در مسیر تخریب انجام دهد، اما اصل کار خوب است.»

💡 Students reading Little Foxes, The analyze power couched as civility, mapping manipulations that flourish when politeness trumps courage.

دانش‌آموزانی که «روباه‌های کوچک» را می‌خوانند، قدرتی را که به عنوان نزاکت جلوه داده می‌شود، تحلیل می‌کنند و دستکاری‌هایی را که وقتی ادب بر شجاعت غلبه می‌کند، شکوفا می‌شوند، ترسیم می‌کنند.