linking r

💡 Teachers explain linking r by contrasting “idea of” as pronounced, where an unexpected consonant appears to smooth rhythm, even though the letter hides in neighboring words.

معلمان، ربط دادن r را با مقایسه‌ی «ide of» به عنوان تلفظ توضیح می‌دهند، که در آن یک صامت غیرمنتظره ریتم را روان می‌کند، حتی اگر حرف در کلمات همسایه پنهان شده باشد.

💡 In accents with linking r, a speaker says “far away” with a soft consonant bridging vowels, then drops the sound elsewhere, confusing transcribers who rely on spelling too literally.

در لهجه‌هایی که «ر» ربط دارند، گوینده با یک صامت نرم که مصوت‌ها را به هم متصل می‌کند، «far away» می‌گوید، سپس صدا را در جای دیگری حذف می‌کند و این باعث سردرگمی رونویسی‌کنندگانی می‌شود که به املای تحت‌اللفظی کلمه تکیه می‌کنند.