limited monarchy

💡 Debates about limited monarchy often revolve around costs, soft power for trade and tourism, and the value of nonpartisan heads of state.

بحث‌ها در مورد سلطنت محدود اغلب حول محور هزینه‌ها، قدرت نرم برای تجارت و گردشگری و ارزش روسای دولت‌های غیرحزبی می‌چرخد.

💡 Under a limited monarchy, the constitution constrains royal power, assigning budgets and legislation to elected bodies while preserving ceremonial roles that symbolize continuity during partisan turbulence.

در یک سلطنت محدود، قانون اساسی قدرت سلطنتی را محدود می‌کند، بودجه‌ها و قوانین را به نهادهای منتخب واگذار می‌کند، در حالی که نقش‌های تشریفاتی را که نماد تداوم در دوران آشفتگی حزبی هستند، حفظ می‌کند.

💡 Constitution dates from 1852; government is a limited monarchy; executive power rests with the reigning Prince; legislative, with a State Council.

قانون اساسی مربوط به سال ۱۸۵۲ است؛ حکومت یک سلطنت محدود است؛ قدرت اجرایی در اختیار شاهزاده حاکم است؛ قوه مقننه، با یک شورای ایالتی.

💡 Civics teachers compare limited monarchy to republics, highlighting shared checks and balances that protect rights regardless of who cuts ribbons or delivers holiday speeches.

معلمان علوم مدنی، سلطنت محدود را با جمهوری‌ها مقایسه می‌کنند و بر کنترل‌ها و توازن‌های مشترکی تأکید می‌کنند که از حقوق محافظت می‌کنند، صرف نظر از اینکه چه کسی روبان‌ها را قیچی می‌کند یا سخنرانی‌های تعطیلات را ایراد می‌کند.

💡 The limited monarchy of England is a result of the action of two distinct elements, equally necessary for its composition.

سلطنت محدود انگلستان نتیجه‌ی عملکرد دو عنصر متمایز است که به یک اندازه برای ترکیب آن ضروری هستند.

💡 Where was the sense of having such terms as “limited monarchy” in the text-book at all, if the pupils were not to be told what this meant?

اگر قرار نبود به دانش‌آموزان گفته شود که منظور از «سلطنت محدود» چیست، اصلاً چه لزومی داشت که در کتاب درسی اصطلاحاتی مانند «سلطنت محدود» وجود داشته باشد؟