Lepcha

💡 “We knew that this was coming,” said Gyatso Lepcha, general secretary of Affected Citizens of Teesta, an environmental organization based in Sikkim.

گیاتسو لپچا، دبیرکل سازمان محیط زیستی «شهروندان آسیب‌دیده تیستا» مستقر در سیکیم، گفت: «ما می‌دانستیم که این اتفاق در راه است.»

💡 The linguist recorded elders speaking Lepcha, capturing oral histories and plant names that risk disappearing as younger villagers migrate to cities.

این زبان‌شناس، صحبت کردن ریش‌سفیدان به زبان لپچا را ثبت کرده و تاریخ شفاهی و نام گیاهانی را که با مهاجرت روستاییان جوان‌تر به شهرها در معرض خطر ناپدید شدن هستند، ثبت کرده است.

💡 A sign in the museum displayed Lepcha script alongside textiles, showing how language and weaving patterns encode shared cosmology.

تابلویی در موزه، خط لپچا را در کنار منسوجات به نمایش گذاشته بود که نشان می‌داد چگونه زبان و الگوهای بافندگی، کیهان‌شناسی مشترک را رمزگذاری می‌کنند.

💡 Volunteers organized evening classes in Lepcha, pairing songs with writing practice so children could feel grammar as rhythm rather than rules.

داوطلبان کلاس‌های عصرگاهی را در لپچا ترتیب دادند و آهنگ‌ها را با تمرین نوشتن همراه کردند تا کودکان بتوانند دستور زبان را به عنوان ریتم و نه به عنوان قانون احساس کنند.

💡 A boy tows a toy car in Siliguri, northeastern India, in this shot by Anand Lepcha.

در این عکس که توسط آناند لپچا گرفته شده، پسری در سیلیگوری، شمال شرقی هند، یک ماشین اسباب‌بازی را یدک می‌کشد.

💡 “Can you believe this place was nothing but a Lepcha village before the British turned it into this town?” says the insufferable patriarch Sir Indranath towards the end of the film.

سر ایندرانات، پدرسالار غیرقابل تحمل، در اواخر فیلم می‌گوید: «باورتان می‌شود که این مکان قبل از اینکه بریتانیایی‌ها آن را به این شهر تبدیل کنند، چیزی جز یک روستای لپچا نبوده است؟»