kern

💡 Printers used to kern metal type by hand, nudging troublesome pairs like A and V until white space felt intentional rather than distracting.

چاپگرها قبلاً حروف فلزی را با دست تایپ می‌کردند و جفت‌های دردسرساز مانند A و V را آنقدر جابه‌جا می‌کردند تا فضای سفید عمدی به نظر برسد و حواس‌پرتی ایجاد نکند.

💡 The type setting and irregular kerning in the names, the texture in the title, the studio photography in an exterior setting — it’s all off.

تنظیم حروف و فاصله نامنظم بین حروف در نام‌ها، بافت در عنوان، عکاسی استودیویی در یک محیط خارجی - همه چیز اشتباه است.

💡 He put me to work setting type by hand, and taught me how to eyeball the space so the letters would barely kiss, creating the perfect kern.

او من را مجبور کرد که با دست تایپ کنم و به من یاد داد که چطور با چشم فاصله بین حروف را تنظیم کنم تا حروف به سختی روی هم قرار بگیرند و یک فاصله‌ی بی‌نقص ایجاد شود.

💡 Before export, remember to kern headings; sloppy spacing can make a thoughtful pitch deck look surprisingly amateur.

قبل از خروجی گرفتن، به یاد داشته باشید که عنوان‌ها را به هم نزدیک کنید؛ فاصله‌گذاری نامرتب می‌تواند یک ارائه‌ی دقیق و حساب‌شده را به طرز شگفت‌آوری آماتور جلوه دهد.

💡 Designers who kern meticulously earn gratitude from readers who never notice why the page feels calm and legible.

طراحانی که با دقت و وسواس زیادی جزئیات را رعایت می‌کنند، از سوی خوانندگانی که هرگز متوجه نمی‌شوند چرا صفحه آرام و خوانا به نظر می‌رسد، مورد قدردانی قرار می‌گیرند.

💡 But for those who obsess about kerning, the space between letters, the view from above the tomb is not exactly an aesthetically pleasing one.

اما برای کسانی که وسواس زیادی در مورد فاصله بین حروف دارند، منظره بالای مقبره از نظر زیبایی‌شناسی چندان خوشایند نیست.