Jekyll, Dr.

💡 The costume designer pinned a note: “tweed for Jekyll, Dr.,” signaling restraint before the stage swallowed that poise under shadow and chemical fog.

طراح لباس یادداشتی را سنجاق کرد: «تویید برای دکتر جکیل»، که نشان از خویشتن‌داری داشت، پیش از آنکه صحنه آن متانت را زیر سایه و مه شیمیایی ببلعد.

💡 An audiobook narrator gave Jekyll, Dr., a steady cadence, then fractured it subtly whenever temptation leaned too close.

یک راوی کتاب صوتی، آهنگ آهنگ «دکتر جکیل» را یکنواخت می‌کرد، سپس هر زمان که وسوسه بیش از حد نزدیک می‌شد، آهنگ را به طرز نامحسوسی قطع می‌کرد.

💡 Students debated whether Jekyll, Dr., sought liberation or escape, and whether scientific language merely rationalized appetites he refused to name.

دانشجویان بحث می‌کردند که آیا دکتر جکیل به دنبال رهایی است یا فرار، و اینکه آیا زبان علمی صرفاً امیال و خواسته‌هایی را که او از نام بردن آنها خودداری می‌کرد، توجیه می‌کند یا خیر.

💡 Jekyll, Dr., and Mr. Hyde, the good nature and the bad struggling for the ascendency in the same person, generally to the defeat of the former.

دکتر جکیل و آقای هاید، ذات خوب و ذات بد که برای تسلط در یک شخص تلاش می‌کنند، عموماً به شکست اولی منجر می‌شود.