immaterialism

💡 Literature students traced echoes of immaterialism in narratives where memories reorder reality, blurring lines between imagination and environment.

دانشجویان ادبیات، پژواک‌های غیرمادی‌گرایی را در روایت‌هایی ردیابی کردند که در آن‌ها خاطرات، واقعیت را از نو مرتب می‌کنند و مرزهای بین تخیل و محیط را محو می‌کنند.

💡 As George Berkeley, the 18th-century philosopher of immaterialism, might have asked: What are windows without window shoppers to see them?

همانطور که جورج برکلی، فیلسوف غیرمادی‌گرای قرن هجدهم، می‌توانست بپرسد: پنجره‌ها بدون بازدیدکنندگانی که از پشت ویترین آنها را ببینند، چه معنایی دارند؟

💡 Critics of immaterialism asked whether shared hallucinations could explain reliable experiments, pushing the discussion toward intersubjective verification.

منتقدان غیرمادی‌گرایی این پرسش را مطرح کردند که آیا توهمات مشترک می‌توانند آزمایش‌های قابل اعتماد را توضیح دهند و بحث را به سمت تأیید بین‌الاذهانی سوق دادند.

💡 As George Berkeley, the 18th-century philosopher of immaterialism, might have asked: What are windows without window shoppers to see them?

همانطور که جورج برکلی، فیلسوف غیرمادی‌گرای قرن هجدهم، می‌توانست بپرسد: پنجره‌ها بدون بازدیدکنندگانی که از پشت ویترین آنها را ببینند، چه معنایی دارند؟

💡 The lecture introduced immaterialism, arguing that objects exist only as perceptions, a provocative stance that challenged students’ confidence in mind-independent furniture.

این سخنرانی، غیرمادی‌گرایی را مطرح کرد و استدلال کرد که اشیاء فقط به عنوان ادراک وجود دارند، موضعی تحریک‌آمیز که اعتماد دانشجویان به مبلمان مستقل از ذهن را به چالش کشید.

💡 Though the theology of Joseph Smith insists that immaterialism is an absurdity, yet it permits no overlapping of the earthly and the spiritual.

اگرچه الهیات جوزف اسمیت اصرار دارد که غیرمادی‌گرایی پوچ است، اما هیچ همپوشانی بین امور زمینی و معنوی را مجاز نمی‌داند.