ides of March

💡 The play’s warning about the ides of March became a meme, yet still invites reflection on hubris.

هشدار این نمایش در مورد نیمه ماه مارس به یک میم تبدیل شد، اما هنوز هم ما را به تأمل در مورد غرور و تکبر دعوت می‌کند.

💡 Accounts, embellished by William Shakespeare, tell how the Roman dictator was stabbed to death by a group of aggrieved senators on the Ides of March - March 15 - in 44 BC.

روایت‌هایی که توسط ویلیام شکسپیر شاخ و برگ داده شده‌اند، شرح می‌دهند که چگونه دیکتاتور رومی در پانزدهم مارس - ۴۴ سال پیش از میلاد - توسط گروهی از سناتورهای آزرده‌خاطر با ضربات چاقو به قتل رسید.

💡 On the ides of March, we host a potluck of cautionary tales and pasta.

در روزهای پایانی ماه مارس، ما میزبان مهمانی شامی از داستان‌های پندآموز و پاستا هستیم.

💡 There is no X-marks-the-spot where Julius Caesar met his bloody end on — as tradition and the Shakespeare play “Julius Caesar” would have it — the Ides of March, about the 15th day of the month.

هیچ علامت ضربدری روی نقطه‌ای که جولیوس سزار در آن به قتل رسید وجود ندارد - همانطور که در سنت و نمایشنامه شکسپیر "ژولیوس سزار" آمده است - یعنی نیمه ماه مارس، حدود پانزدهمین روز ماه.

💡 Teachers use the ides of March to introduce calendars, politics, and why metaphors haunt headlines for centuries.

معلمان از نیمه ماه مارس برای معرفی تقویم‌ها، سیاست و اینکه چرا استعاره‌ها قرن‌هاست تیتر اخبار را تسخیر کرده‌اند، استفاده می‌کنند.