ice-minus

💡 In the laboratory, leaves coated with the microbes have briefly withstood temperatures as low as 23 degrees F. In 1982 Lindow and Panopoulos applied for permission to treat potatoes with ice-minus.

در آزمایشگاه، برگ‌های پوشیده شده با میکروب‌ها برای مدت کوتاهی در برابر دمای پایین تا ۲۳ درجه فارنهایت مقاومت کرده‌اند. در سال ۱۹۸۲، لیندو و پانوپولوس درخواست مجوز برای تیمار سیب‌زمینی‌ها با یخ‌زدگی را ارائه دادند.

💡 Farmers sprayed ice minus bacteria on strawberries, hoping to reduce frost damage by discouraging ice nucleation on tender blossoms.

کشاورزان باکتری بدون یخ را روی توت‌فرنگی‌ها اسپری کردند، به این امید که با جلوگیری از تشکیل هسته یخ روی شکوفه‌های لطیف، آسیب سرمازدگی را کاهش دهند.

💡 The bacteria were successful as well as trackable: ice-minus appears to reduce frost damage early in the growing season by up to 80%.

این باکتری‌ها هم موفق بودند و هم قابل ردیابی: به نظر می‌رسد که باکتری ice-minus آسیب ناشی از سرمازدگی را در اوایل فصل رشد تا ۸۰ درصد کاهش می‌دهد.

💡 Outside the courtroom, Rifkin warned that the widespread use of ice-minus would lead to all sorts of natural disasters, including the disruption of rainfall patterns.

ریفکین در خارج از دادگاه هشدار داد که استفاده گسترده از روش یخ‌زدایی منجر به انواع بلایای طبیعی، از جمله اختلال در الگوهای بارندگی، خواهد شد.

💡 In 1983 Lindow got permission from the NIH to test his bugs, which he called ice-minus, on a small plot of potatoes in Northern California.

در سال ۱۹۸۳، لیندو از NIH اجازه گرفت تا حشرات خود را که آن را ice-minus می‌نامید، روی یک قطعه کوچک سیب‌زمینی در شمال کالیفرنیا آزمایش کند.

💡 Critics of ice minus learned the microbiology, then debated tradeoffs respectfully rather than theatrically.

منتقدانِ یخِ بدون یخ، میکروبیولوژی را آموختند، سپس به جای بحث‌های نمایشی، با احترام در مورد بده‌بستان‌ها بحث کردند.