hydrogen bomb

💡 Films discussing the hydrogen bomb do best when they emphasize diplomacy and verification regimes over spectacular special effects.

فیلم‌هایی که درباره بمب هیدروژنی بحث می‌کنند، زمانی بهترین عملکرد را دارند که بر دیپلماسی و رژیم‌های راستی‌آزمایی به جای جلوه‌های ویژه تماشایی تأکید کنند.

💡 Teller’s explanation was likely self-serving given his later acrimonious rift with Oppenheimer over the hydrogen bomb.

با توجه به اختلاف شدید بعدی تلر با اوپنهایمر بر سر بمب هیدروژنی، توضیح تلر احتمالاً خودخواهانه بود.

💡 Histories of the hydrogen bomb underline collaboration and rivalry, scientists navigating politics while equations grew terrifyingly real.

تاریخچه بمب هیدروژنی، همکاری و رقابت را برجسته می‌کند، دانشمندان در حالی که معادلات به طرز وحشتناکی واقعی می‌شدند، در سیاست پیش می‌رفتند.

💡 In 1968: France became the world’s fifth thermonuclear power, exploding a hydrogen bomb in a test on French Polynesia.

در سال ۱۹۶۸: فرانسه با انفجار یک بمب هیدروژنی در آزمایشی در پلی‌نزی فرانسه، به پنجمین قدرت هسته‌ای جهان تبدیل شد.

💡 The museum approached the hydrogen bomb with sobering context, foregrounding treaties, survivors, and the ethics of power beyond imagination.

این موزه با نگاهی هوشیارانه به موضوع بمب هیدروژنی پرداخت و معاهدات، بازماندگان و اخلاق قدرت را فراتر از تصور برجسته کرد.

💡 In 1951 Garwin designed the hydrogen bomb, applying theoretical work by physicists Edward Teller and Stanislaw Ulam.

در سال ۱۹۵۱، گاروین با به‌کارگیری کارهای نظری فیزیکدانان ادوارد تلر و استانیسلاو اولام، بمب هیدروژنی را طراحی کرد.