hormic theory

💡 In early twentieth-century psychology, hormic theory proposed purposive behavior driven by innate tendencies, a counterpoint to rigid behaviorism.

در روانشناسی اوایل قرن بیستم، نظریه هورمونی، رفتار هدفمند ناشی از گرایش‌های ذاتی را مطرح کرد که نقطه مقابل رفتارگرایی انعطاف‌ناپذیر بود.

💡 A methods seminar revisited hormic theory, asking how to test teleological claims without smuggling in conclusions.

یک سمینار روش‌شناسی، نظریه هورمون‌شناسی را مورد بازنگری قرار داد و پرسید که چگونه می‌توان ادعاهای غایت‌شناختی را بدون دخالت در نتیجه‌گیری‌ها آزمایش کرد.

💡 Critics argued hormic theory overreached, yet its emphasis on goal-directed action influenced counseling and education.

منتقدان استدلال می‌کردند که نظریه هورمون‌شناسی بیش از حد گسترده شده است، با این حال تأکید آن بر اقدام هدفمند، مشاوره و آموزش را تحت تأثیر قرار داد.