hoodman-blind

💡 Etymologists trace hoodman blind to literal hoods used as makeshift blindfolds during rustic games.

ریشه‌شناسان کلمه hoodman blind را به کلاه‌هایی که به عنوان چشم‌بند موقت در بازی‌های روستایی استفاده می‌شدند، نسبت می‌دهند.

💡 The museum staged a children’s day where actors demonstrated hoodman blind alongside historical crafts and songs.

این موزه یک روز کودک را ترتیب داد که در آن بازیگران در کنار صنایع دستی و آهنگ‌های تاریخی، نقاشی‌های کورکورانه هودمن را به نمایش گذاشتند.

💡 It was thus: they had a game at Hoodman-blind, and when it fell to Lawrence to be the seeker, somehow the fat termagant was caught in his arms, and so the hood next came to her.

ماجرا از این قرار بود: آنها در هودمن-بلایند یک بازی داشتند، و وقتی نوبت به لارنس رسید که جستجوگر باشد، به نحوی این مرد چاق در آغوشش گیر افتاد، و بنابراین هودمن نفر بعدی بود که به سراغ او آمد.

💡 "I left Mistress Dorothy groping for a secret at Hoodman-blind," replied the Captain, laughing.

کاپیتان با خنده پاسخ داد: «خانم دوروتی را در حالی که داشت دنبال یک راز می‌گشت، در هودمن-بلایند تنها گذاشتم.»

💡 He could join them in hoodman-blind or hide-and-seek.

او می‌توانست در بازی هودمن-کور یا قایم‌موشک به آنها بپیوندد.

💡 Shakespeare fans recognize hoodman blind as an old term for blind man’s buff, a game appearing in bawdy wordplay and festival scenes.

طرفداران شکسپیر، بازی «کورکورانه‌ی کلاهبردار» را به عنوان یک اصطلاح قدیمی برای «عاشق کور» می‌شناسند، بازی‌ای که در بازی‌های کلامی شهوت‌انگیز و صحنه‌های جشنواره‌ها ظاهر می‌شود.