Gone With the Wind

💡 If fans like him turn this techno-incarnation of “Oz” into a hit, Sphere has said it would consider following it up with a similar presentation of “Gone With the Wind.”

اگر طرفدارانی مثل او این نسخه تکنو از «اُز» را به یک اثر موفق تبدیل کنند، اسفیر اعلام کرده است که پس از آن، اجرای مشابهی از «بر باد رفته» را در نظر خواهد گرفت.

💡 But, honestly, the more we get into it, it’s like, “JAWS” is IP, technically; “The Godfather” is IP; “Gone With the Wind” is IP — it’s nothing new.

اما، راستش را بخواهید، هر چه بیشتر به آن می‌پردازیم، انگار «آرواره‌ها» از نظر فنی یک آی‌پی است؛ «پدرخوانده» هم یک آی‌پی است؛ «بر باد رفته» هم یک آی‌پی است - چیز جدیدی نیست.

💡 Tourists posed by costumes from Gone With the Wind, then read museum labels that encouraged nuanced reflection.

گردشگران در کنار لباس‌های فیلم «بر باد رفته» ژست می‌گرفتند، سپس برچسب‌های موزه را می‌خواندند که آنها را به تفکر ظریف تشویق می‌کرد.

💡 Film classes revisit Gone With the Wind critically, pairing cinematography praise with frank discussions of mythology and erasure.

کلاس‌های فیلمسازی، فیلم «بر باد رفته» را با نگاهی انتقادی دوباره بررسی می‌کنند و ستایش از فیلم‌برداری را با بحث‌های صریح در مورد اسطوره‌شناسی و حذف [اثر هنری] جفت می‌کنند.

💡 A restored print of Gone With the Wind revealed lavish textures while post-screening panels addressed history responsibly.

نسخه بازسازی‌شده‌ای از فیلم «بر باد رفته» بافت‌های فاخری را به نمایش گذاشت، در حالی که پنل‌های پس از نمایش فیلم با مسئولیت‌پذیری به تاریخ پرداختند.

💡 Later, reading Alice Walker, young Slaughter gained a deeper understanding of a world where slavery wasn’t as romantic as “Gone With the Wind” had led her to believe.

بعدها، اسلاتر جوان با خواندن آثار آلیس واکر، درک عمیق‌تری از جهانی پیدا کرد که در آن برده‌داری به آن رمانتیکی که «بر باد رفته» به او القا کرده بود، نبود.